Sluggish Cognitive Tempo is used to describe a particular type of attention deficit, concentration, and slowness in information processing. The aim of this study was to investigate the psychometric properties of the Sluggish Cognitive Tempo Scale (SCTS) of the parent form among Iranian children. The present study is a descriptive study. A sample of 1700 people was selected from the provinces of Tehran, East Azerbaijan, West Azerbaijan, Kurdistan, Fars and Khorasan using cluster sampling method. 122 subjects were excluded from statistical analysis due to incomplete answers to the questionnaires and thus the final sample was reduced to 1578 parents. The confirmatory factor analysis method and internal consistency were used to compute the Sluggish Cognitive Tempo Scale factorial validity and reliability, respectively. Also, in order to examine the construct validity of the Sluggish Cognitive Tempo Scale, we computed correlations between different dimensions of Sluggish Cognitive Tempo Scale with Attention Deficit Subscale of Mental Health Assessment Questionnaire for Children and Adolescents. The results of statistical results showed that this scale has structural validity, criterion and convergence in Iranian society. The results indicate that the scale is three factors and also the validity of the scale using Cronbach's alpha method and retest test after Approved two weeks. According to the findings of the present study, the parent form of the Sluggish Cognitive Tempo Scale (SCTS) has a good validity and reliability and it can be used in research related to slow cognitive multiplication in Iranian society.

We address the throughput maximization problem for downlink transmission in DF-relay-assisted cognitive radio networks (CRNs) based on simultaneous wireless information and power transfer (SWIPT) capability. In this envisioned network, multiple-input multiple-output (MIMO) relay and secondary user (SU) equipment are designed to handle both radio frequency (RF) signal energy harvesting and SWIPT functional tasks. Additionally, the cognitive base station (CBS) communicates with the SU only via the MIMO relay. Based on the considered network model, several combined constraints of the main problem complicate the solution. Therefore, in this paper, we apply heuristic guidelines within the convex optimization framework to handle this complexity. First, consider the problem of maximizing throughput on both sides of the relay separately. Second, each side progresses to solve the complex problem optimally by adopting strategies for solving sub-problems. Finally, these optimal solutions are synthesized by proposing a heuristic iterative power allocation algorithm that satisfies the combinatorial constraints with short convergence times. The performance of the optimal proposed algorithm (OPA) is evaluated against benchmark algorithms via numerical results on optimality, convergence time, constraints’ compliance, and imperfect channel state information (CSI) on the CBS-PU link.

داروینیسم ادبی یا نقد تکاملی چشم اندازی متاخر در مطالعات ادبی است که با بهره گیری از دستاوردهای روان شناسی تکاملی، علوم تجربی و شناختی، تبیینی طبیعت انگارانه از پدیدارهای ادبی به دست می دهد. در این مقاله کوشیده ام هم مبانی معرفتی داروینیسم ادبی و تقابل آن با «نظریه» یا نظریه ادبی/ فرهنگی را روشن کنم و هم بر بنیاد مطالعات داروینی تبیینی از روایت خیالی و جهان شمولی آن به دست دهم. من در این مقاله منظری داروینی و ضد برساخت گرایانه را دنبال کرده ام و با ارجاع به اندیشه های برایان بوید، جوزف کرول، جاناتان گاتشال و استیون پینکر بر جنبه شناختی روایت خیالی تکیه و تاکید کرده ام. بر این بنیاد، این اندیشه را صورت بندی و موجه داشته ام که روایت خیالی با آفریدن جهانی ممکن و دارای پیوندی هایی استوار با جهان واقعی ما، امکان تجربه غیرمستقیم و کم هزینه واقعیت و نیز فهم انواع چالش های زیستی-اجتماعی را که ما در مقام انسان خردمند با آن مواجهیم، فراهم می کند. به این ترتیب، روایت های خیالی موفق در فراسوی ابعاد ژانری و ساختاری از اهمیتی شناختی برخوردارند و ایجاد و فهم آنها در جهانی بین الاذهانی برای حیوان ادبیات پرداز، مزیتی زیستی و یک سازگاری به شمار می رود.

زمینه و هدف: ناهمگنی روشنایی تصاویر یکی از چالش های مهم در پردازش تصاویر کامپیوتری است که می تواند منجر به نتایج نادرست در قطعه بندی تصاویر شود. علی رغم وجود روش های متعدد قطعه بندی، مطالعات کمی درخصوص تأثیر ناهمگنی روشنایی و انتخاب بهترین کانال های رنگی در قطعه بندی انجام شده است. در این مقاله، از فضاهای رنگی مختلف برای تشخیص خودکار ضایعات پوستی استفاده شده است. روش اجرا: در این تحقیق از روش قطعه بندی LSE (Level Set Evolution) همراه با هموارسازی شدت ها برای شناسایی کامپیوتری ضایعات پوستی استفاده شده است. ابتدا ناهمگنی روشنایی کاهش یافته و تصویر یکنواخت تری ایجاد می شود، سپس با قطعه­بندی پیشنهادی دامنه تصویر به مناطق مجزا تفکیک می شود. این روش باعث تشخیص دقیق تر ضایعات پوست می گردد. یافته­ها: روش پیشنهادی بر روی 200 تصویر درموسکوپی از مجموعه داده های شناخته شده PH2 با استفاده از کانال های رنگی مختلف آزمایش شده است. نتایج نشان می دهد که این روش در مقایسه با سایر روش ها، عملکرد بهتری دارد. صحت 97%، حساسیت 98%، اختصاصیت 99% و ضریب دایس 92% به دست آمده است. نتیجه­گیری: این روش توانایی جداسازی و تشخیص دقیق ضایعات را دارد و می تواند در فرآیند درمان ضایعات پوستی به پزشکان کمک کند.

AbstractThe aim of this study was to investigate the validity, reliability and factor structure of the "How I Think" questionnaire to assess cognitive distortions in Iranian students. The present research design is descriptive and psychometric studies. The statistical population of this study included all male high school students in city Dezful in the academic year 1399-1400, from which 316 students were selected by multi-stage random sampling and completed the How I think and Bass and Perry Aggression Questionnaires (for Convergent validity). Factor analysis, Cronbach's alpha and Pearson correlation were used to analyze the data using SPSS and AMOS 20 software. The results of factor analysis showed that the questionnaire consists of six factors and has good fit indices. The convergent validity of this questionnaire indicated a satisfactory correlation between the dimensions of the scale "How I think" with the Aggression Questionnaire (p <0.01). Cronbach's alpha and Split- half coefficients for the whole scale and its dimensions ranged from 0.66 to 0.92.The conclusion is that the Persian version of the "How do I think" questionnaire for measuring cognitive distortions in Iranian students has acceptable psychometric properties and can be used as a valid tool in research, educational and clinical situations.